1. انتخاب ابزار: ابزارهای رزوه کاری با پوشش کاربید{1}}را اولویت بندی کنید. برای رزوه های خارجی از ابزارهای شکل دهی نوک تیز 60 درجه و برای سوراخ های داخلی مربوطه از ابزارهای رزوه زنی داخلی منطبق استفاده کنید. شعاع نوک ابزار را روی R0.1~0.2mm کنترل کنید تا از شکستگی ابزار در حین برش جلوگیری شود. پارامترهای آسیاب به شرح زیر تنظیم می شوند: زاویه چنگک 5 درجه ~ 10 درجه، زاویه فاصله 6 درجه ~ 8 درجه و زاویه شیب 0 درجه.
2. بستن قطعه کار: از یک -چاک خود مرکزی-چهار-یک فک-سه فک برای رزوه کشی خارجی استفاده کنید. برای شفت های باریک، یک پست فالوور باید اضافه شود تا لرزش را سرکوب کند. برای رزوه کشی داخلی از فک های نرم یا آستین های انبساط استفاده کنید تا از هم محوری کمتر یا مساوی 0.02 میلی متر برای جلوگیری از تغییر شکل قطعه کار اطمینان حاصل کنید.
3. تأیید ماشین ابزار: دقت چرخش دوک تراش CNC و واکنش برگشتی سیستم تغذیه را بررسی کنید. سازگاری با دستورات چرخه ماشینکاری رزوه (G32 تک-برش نخ، G92 تک چرخه، چرخه ترکیبی G76) را تأیید کنید. چرخه G76 را برای تولید انبوه در اولویت قرار دهید.
4. تنظیم ابزار و تنظیم سیستم مختصات: برای تنظیم ابزار رزوه خارجی، داده قطر خارجی و نقطه صفر قطعه کار محور Z{1}}باید دقیقاً تنظیم شوند. برای تنظیم ابزار رزوه داخلی، از منبع سوراخ داخلی و نقطه صفر محور Z-به عنوان مرجع استفاده می‌شود. برای ایجاد سیستم مختصات می توان از یک لبه یاب، نشانگر شماره گیری یا عملکرد جبران ابزار استفاده کرد.
5. برنامه نویسی: برنامه ماشینکاری را بر اساس گام نخ، ارتفاع پروفیل دندان و طول ماشین کاری بنویسید. پارامترهای برش را برای زبری و تکمیل تعریف کنید. برای مثال، برای چرخه G76، پارامترهای P (ارتفاع دندان، زاویه نوک ابزار، پاس‌های نهایی) و Q (حداقل عمق برش) باید تنظیم شوند.